फुकाचे भरवसे मिळतात सारे, हवे ते नेहमीच हुलकावते..
मागावयाचे कुणाला-कशाला.. वेदना मनातील वदू लागते!
जगातील घडणे - जगाचे बिघडणे.. जगाचीच सारी दोषांतरे..
विवेकात शक्ती किती ती असावी.. डोळ्यात दिसती जुनी जळमटे!
कधी दिव्य काही मनातून उठते [की] स्वतःचीच झोळी खुजी भासते..
फुटक्या घड्याची ओंजळ कितीशी.. थेंबासही ती नको वाटते!
आशा-निराशा.. पुन्हा तीच रेषा.. गिरवण्यात आयुष्य शिलगावते!
असावी मनाची किती लक्तरे ती.. वेचावयाला उलटती युगे!
राघव
[ २०१७ ]
No comments:
Post a Comment